|
Astrologie in Egypte: hier werden de tekens van de Dierenriem
uitgevonden
Verwondering is de eerst stap naar kennis en kennis is de eerste
stap naar wijsheid. Welke astroloog, amateur of professional,
tekent of ziet niet dagelijks de symbolen van de tekens van de
dierenriem voor zich? Dat is routine, daar is niets bijzonders,
niets verwonderlijks aan, zou je denken. In het kader van mijn
nieuwe boek "de geschiedenis van de astrologie" [1] stond ik echter
ineens voor de vraag, waar komen die tekens van de dierenriem
vandaan, wie heeft ze bedacht? Bij het naspeuren deed ik een
serie fascinerende ontdekkingen, waarvan ik hier kort verslag
afleg. Ze hebben geleid tot een herdefinitie van de astrologische
interpretaties in mijn nieuwe boek "Astrologie van het NU".
De oorsprong van de astrologie: bescherming tegen natuurkrachten:
de kalender.
Als het om de oorsprong van de astrologie gaat is bijna niets met
zekerheid vast te stellen, alleen twee dingen zijn heel zeker. De
astrologie heeft zijn bestaan te danken aan het feit dat de mens
moest kunnen voorzien wanneer de tijd rijp was om te gaan
zaaien, jagen, oogsten, wanneer het eb en vloed zou zijn , wanneer
de rivier zou droog staan en wanneer hij zou overstromen. De
oorsprong van de astrologie is de constructie van een kalender,
de oorsprong van de astrologie is het vermogen van de mens tot
het bedrijven van wetenschap, dat wil zeggen: het verband zien
tussen schijnbaar chaotische feiten en de onderkenning van het
cyclisch verband daarin, alsmede - het wordt wel eens vergeten -
de controle en empirische vaststellling dat het onderkende
verband ook werkelijk bestaat en niet alleen "geschouwd" of
gewoon gezegd bedacht is. Dat is immers wat de kalender doet:
op grond van vastgestelde feiten voorspellen wanneer de
jaargetijden wisselen.
Echte Astrologie is empirisch, echte astrologie is logisch.
Ja, dat is het ideaal: alleen waarneembare en verifieerbare
feiten mogen worden opgenomen in het gebouw dat de astrologie
gaat vormen. Deze feiten moeten een simpele logica bezitten zodat
de astroloog voorspellingen kan doen op grond van het herkende
logische verband tussen de waargenomen feiten. We zijn er erg
ver vanaf geraakt tegenwoordig, d.w.z. sinds het begin van onze
jaartelling, want sindsdien is er niets wezenlijks meer veranderd
in de astrologie. Maar in ieder geval staan we dan voor de vraag die
ik me al bij mijn allereerste kennismaking met de astrologie zo'n
40 jaar geleden stelde en die ik pas onlangs heb kunnen oplossen.
Hoe komt het sterrenbeeld Steenbok in de top van de
archetypische horoscoop terecht en hoe komt de steenbok aan
zijn vissenstaart?
De archetypische horoscoop is de horoscoop die begint met Ram en
eindigt met Vissen. Daarin staat op het hoogste punt aan het MC
als teken van de middag het sterrenbeeld Steenbok. Nu is
zonneklaar dat de plaatsing van de Sterrenbeelden berust op
waarneming. En als je dan nadenkt loop je vast: Wie kan hebben
waargenomen dat de zon zijn hoogste stand bereikt in het
sterrenbeeld Steenbok? Niemand, ik kan kijken wat ik wil en
fantaseren wat ik wil, ik moet de zon wel erg zwart maken wil ik
hem in januari op zijn hoogste punt zien staan. Een zelfde
verhaal geldt voor het IC: de zon op zijn laagste punt in Kreeft,
middenin de zomer dus?
En zoals dat gaat, voor wie een open geest heeft, reikt de ene
vraag de andere aan. De glyfe van het sterrenbeeld Steenbok ziet
er wel heel merkwaardig uit. Ik ben niet dagelijks in de Alpen
aanwezig om Steenbokken te bespieden, maar ik maak me toch sterk
dat ik er nooit een zal zien die i.p.v. twee achterpoten een
vissenstaart heeft. Ja, ik las al eens dat het teken Steenbok zo
een mysterieus teken is, maar voor ik ga mystificeren, zoek ik
liever een verklaring in de werkelijkheid van het nu. Het nu is
immers voor ons de enige werkelijkheid en dat is al mysterieus
genoeg.
En dan, ik kijk nog steeds naar de sterrenhemel, en ik zie daar
nooit dieren, geen koeien, geen leeuwen, geen rammen. Ik zie wel
een soort koekepan en een soort bolderwagen, maar die komen in de
horoscoop niet voor. In feite zie ik maar een enkel sterrenbeeld
dat iets met de sterren zelf te maken heeft, namelijk Gemini:
duidelijk waarneembaar twee heldere sterren, dus Tweelingen.
En wanneer zie ik die? Nooit overdag. Ha, en daar ligt de
oplossing van het Sterrenbeeld-raadsel: de sterrenbeelden moeten
niet gaan over de zon, maar over de maan en dan wel volle maan.
Inderdaad: middenin de zomer valt de volle maan in Steenbok.
Middenin in de winter in Kreeft. Het MC in de archetypische
horoscoop is het MC van een volle-maans-astrologie. De horoscoop
die we dagelijks tekenen gaat niet over de zon, maar over de
maan.
En nu wordt me ook duidelijk wat ik in mijn therapeutische
praktijk al zo dikwijls heb geconstateerd; de maan is bij meeste
mensen veel belangijker voor het begrip van hun problematiek dan
de zon in de horoscoop, want in de grond van de zaak vertelt de
horoscoop zoals we die kennen het verhaal van de maan. Ook Donna
Cunningham constateerde dat min of meer [2]. In ieder geval komt
onze astrologie voort uit een [volle]maan-astrologie, zoals alle
andere varianten van de astrologie ook uit Maanastrologie
voortkomen. Welk proces de zon in het therapeutisch proces speelt
is een mooi thema voor een apart artikel.
Een dwaas stelt meer vragen dan 100 wijzen kunnen oplossen.
Aangemoedigd door de oplossing van de plaats van Steenbok in de
archetypische horoscoop, laat ik nu ook maar het achterkant van
mijn tong zien en komen de vragen over de glyfen van de
sterrenbeelden zelf pas goed los. Ik wees al op de vissenstaart
van de steenbok, maar ik heb nog wel wat meer.
Water en Waterman
Het meest starre van de luchttekens, het vaste luchtteken
Waterman, wordt nooit als een verstarde luchtbal voorgesteld,
maar als een waterdrager. Als ik nieuwe cursisten vraag tot welk
element dat teken behoort zeggen ze dus allemaal: Water. Waterman
is echter helemaal niet geporteerd van "water"; ik zou daar
uitgebreider op kunnen ingaan, maar binnen het kader van dit
artikel volstaat een in het oog springend voorbeeld: de beroemde
psychiater Alfred Adler [7-2-1870], net als C.G Jung een leerling
van Freud, die zijn leermester naar de kroon wilde steken en de
uitvinder van het "minderwaardigheids-complex". Adler liet zich
vol afschuw uit over alles wat met het onbewuste te maken heeft:
het onbewuste is gefantaseerd volgens Adler, het leven bestaat
uit het maken van correcte afspraken en redeneringen, over brave
en soepele maatschappelijke inpassing. Relaties zijn
aantekeningen in je agenda over je doelstellingen waar je je
correct aan houdt, met iets irrationeels hebben relaties niets te
maken, integendeel zegt Adler, dat irrationele verpest je
relaties juist: heldere concrete doelstellingen en redelijk
onderhandelen, dat is relationeel bezig zijn volgens Adler. Lucht
dus en wel op zijn smalst.
Geocentrisch: Aarde
De hele westerse astrologie is geocentrisch zowel in tekening,
berekening als interpretatie. Als men al verhandelingen over
spiritualiteit leest, dan gaat het toch voor de kenner nooit over
iets anders dan geocentrisme. Nu is stier het meest aardse van
alle tekens. In feite - en dat is nu de ironie - bevat het teken
stier ook het grote geheim van wat spirituliteit wordt genoemd,
van het aardse leven, maar hoe je ook zoekt, nergens vind je dat
opgemerkt. Logisch zou in ieder geval dan zijn dat de telling in
de zodiak zou beginnen bij taurus. Toch gebeurt dat niet.
Dit waren de meest opvallende vragen die ik me in de loop der
jaren ben gaan stellen, met daarnaast nog "wat is er dan wel te
wegen in weegschaal?" "waar komen die schorpioenen vandaan,
aan de Zeeuwse kusten heb ik ze nooit gezien". De meest
plausibele verklaring vond ik in de studies van C Fagan [3] en
[4].
Egypte: de meest plausibele verklaring voor alle vragen
Je kunt de rest van dit hoofdstuk ophalen tegen een vergoeding van € 1.30 onder deze link
Klik hier
Astrologie geschiedenis index
Indische astrologie: lees verder
|
